|
Atzean utzi berri dugun urteak
uzta nahiko oparoa eman du Euskal Herriko musikari dagokionez.
Oparotasunaren zakuan Dead Means Nothing taldeak merezitako lekua
irabazi du. Irurtzunen finkatutako taldearentzat iazko urtea zinez
borobila izan da. Irailean “Seeds Of Hate” izeneko estreinako lan
bikaina atera eta areto askotatik pasa dira. 2006an Nuclear Blast zigilu
ospetsuaren lehiaketan finalera iritsi izanak ere eman die bultzada.
Oihartzuna izan dute, eta batez ere, aurreneko lanak balorazio onak jaso
ditu Espainian. Alabaina, ez da harritzekoa. Nafarrek ezer asmatu ez
badute ere, munduan horren famatua egin den metal-core fenomenoaren
baitan lehenak izan dira gurean kalitatezko lan bat kaleratzen. “Take
This Life”, “Death’s Padawan”, "Where Is Your God" edo
“Tetsuo” bezalako abestiek nazioarteko sinadura dute. Ziurrenik
ez dute sekula Bullet For My Valentine edo Killswitch Engage bezalako
taldeen arrakasta lortuko. Baina ez dute uzkurtu behar As I Lay Dying
edo Unearth bezalako taldeen aurrean. Euskal Herrian momentuz,
Irurtzuneko taldearekin batera Dawn Of The Maya eta Alerta taldeak
ditugu.
Egia da metal-core aurrez identifikatua zegoen estilo santu eta
eguneratu hau saturatzen ari dela. Dagoeneko erabat zabalduta dago mundu
osoan. Aurrez metal berri edo nu-metalarekin gertatu bezala. Ameriketako
erreferenteek milaka talde eragin dituzte Europan eta munduko beste
txokoetan. Egia, freskotasuna lortzea ia utopia bihurtu dela.
Aitzindariek ere laster galduko dute norabidea. Etiketa guztiekin
gertatu izan dena beteko da.
Dead Means Nothing taldekoek, ordea, lehen harria bota eta eskua gorde
beharrean aurpegia erakutsi dute. Are gehiago, soinu onarekin eta
potentziala islatzen duten abesti zerrendarekin nafarrak harro egoteko
motiboak dituzte. Diskoaren diseinua bera ere profesionala da. Juan
Patiño artistak asmatu du. Honez gain, duela gutxi taldean aldaketak
izan dituzte boskote bihurtuz, baina dagoeneko amorratzen daude taula
gainera igotzeko. Ikusle izatea sari hutsa da. |
