|
2006.
urteko
ediziorik
onenetariko batekin gatoz oraingo honetan, Elffor bakarkako
proiektuaren “Unblessed Woods” lanarekin hain zuzen. Eöl-ek beste
behin auto-ekoizpenaren bidea hartuz zortzi kantu berri bildu ditu,
harrera ona izan zuen “From the Throne of Hate” bere aurreko
diskoari jarraipena ematen diotenak. Horretarako Numen-en
partaide-ohi den Unai-ren laguntza ere izan du, bai gitarra jole modura
zein teknikari lanetan. Bi alor hauetan lorturiko emaitza ikusita,
laguntza ezin hobea. Azaleko lana oraingoan ere Igor Mugerzak burutu du,
nahiz eta emaitza aurrekoak bezain gustagarria ez gertatu (nire kasuan
behintzat).
Diskoaren
edukiari dagokionez, Elffor-en ibilbidean beste aurrerapauso bat
dela azpimarratu behar da zalantzarik gabe. Musikalki, aurrez ere
erakutsia zigun estiloa jorratzen da, medieval black ambient-a
hain zuzen, hiru izen horiek etiketa bat osatzen badute behintzat.
Alderdi honetatik ikusita taldeak aurrera egin ez duela pentsa badaiteke
ere, badira ideia hau ezeztatzen duten hainbat faktore.
Horietako
bat soinuaren maila da, ezbairik gabe inoiz lortu duen profesionalena.
Diskoa bat epaitzeko faktore garrantzitsua bada berez, are gehiago kasu
honetan. Izan ere, alderdi honen hobekuntzan bateria programatuaren
tratamenduaren doitzeak du zerikusirik handiena. Honek musikalki sortzen
dituen giro (aipaturiko ambient delakoa) anitzei
aberasgarritasuna ematen die.
Ardatz
musikala Erdi Aroko musika ilunak izaten jarraitzen du, eta hortaz
ezinbestekoa da eraginen artean Summoning aipatzea. Teklatuen
melodia anitzek halaxe egiaztatzen dute. Hala ere, “Unblessed Woods”
honek oldarkortasun puntu nabaria du austriarrekin alderatuz, eta ez
bakarrik inoiz baino landuago azaltzen diren black zatiekin (aipagarria
zati hauetan teklatuek jokatzen duten lana). Are gehiago, oldarkortasun
hori une batzuetan etsipen bilakatzen dela esango nuke. Ahots erregistro
bien txandatzeak (sakonagoa denak batik bat) horretan badute zerikusia.
Erritmo lausotuek ordea, doom estiloranzko joera dutenak, Empyrium
bezalako talde bat ekarri didate niri gogora, ikuspegi musikalaz
haratago, sentimendu malenkoniatsuagatik.
Elffor-ek
ordea parametro propioak eta pertsonalak gehitzen ditu. Esan bezala,
Erdi Aroko soinuak ilun azaltzen dira beti, eta goibel askotan. Guda
soinuek ere badute beren tartea, zintzarri hotsek, une
espiritualek...Oraingoan alde batera utzia izan direnak folk ukituak
izan dira, txalapartaren sarrerak aurreko lanean hain zapore ona utzi
bazuen ere.
Diskoaren
osotasunetik pare bat tema aipatzekotan, lehendabizi lanari izena ematen
diona azpimarratuko nuke. Orokorrean aurrez aipatutako osagai guztiak
biltzen ditu: pasarte girotuek black zatiekin osatzen duten oreka, baita
zati azkarrek motelekin eragiten dituzten sentimendu kontrajarriak ere.
Bigarrena
azkenaurrekoa litzateke, “Gorgorium Goth”. Kantu honek Erdi Aroko
doinuen handitasuna islatzen du, aurrez aipatu den danbor doinu bikain
horiekin, eta beti ere gaiztakeri puntua presente delarik.
Disko
borobila beraz Elffor-en azkeneko hauxe, nazioarteko mailarik
altuenarekin lehiatzeko behin-betiko urratsa. Kantu ilun, luze eta
landuak maite dituztenentzako gomendagarria eta Erdi Aroko garairik
beltzenak gogorarazteko oso aproposa.
|
