|
Irudi bakarra mila hitz baino esanguratsuagoa izan ohi denez, baliteke
Cerebral Effusion ermuarren Smashed and Splattered Organs
honen azalari erreparatuta diskaren kritikak ezer gutxirako balio
izatea. Hala ere, eta irudiak erakusten duena gutxi gora behera musika
bilakatzen dela baieztatu nahi duenik izango denaren itxaropenez, ohi
bezala lanaren nondik norakoa azaltzen ahaleginduko gara jarraian.
Bizkaitarren proposamen musikalari izena jartzerako orduan, brutal
death da baliozkoa suertatzen den adierazpen bakarra. Doinu oso
muturrekoak beraz: ahots guturalak; gitarra eta bateria azeleratuak.
Gure mugen artean estilo honetan mugitzen diren talde askorik ez badugu
ere, Cerebral Effusion dugu horien artean nabarmenena.
Kantuek oro har ildo musikal bera jarraitzen dute, eta hori ez da agian
taldearen alde esan beharreko gauza bat. Diska arretaz entzunez gero,
kantuen egiturak bi zati nagusiz osatzen direla nabari daiteke: pasarte
azkar askoak, bateriaren blast-beat eta gitarren riff
azeleratuekin; eta abiada baxuagoan jotako erritmo astunagoak, non
gehientsuenetan bonbo bikoitzak markatzen duen taldearen norabidea,
baxua ere gehiago nabarmentzen delarik eta ahotsen aldetik “urde
erregistroa” dei lekiokeena nagusitzen delarik. Horrela esanda, Ipar
Ameriketako eskolako erreferenterik garrantzitsuenetakoa den Deeds of
Flesh izango da seguru asko euren eraginik handienetako bat,
Pyrexia eta antzerakoekin batera.
Hori bai, ez du esan nahi nolabaiteko errepikakortasunak kantuak maila
eskasekoak izatea suposatzen duenik, ezta gutxiagorik ere. Talde honek
ezer badu maila musikal aipagarria da, alor guztietan gainera. Ahots
aldetik estiloak eskatzen duen estandarra betetzen da arazorik gabe,
zuzenekoan ikusgarriagoa suertatzen bada ere. Gitarrek eta baxuak
(txalotzekoa azkeneko honi zor zaion presentzia eman izana soinu
aldetik) oldarkortasuna une astunagoekin primeran uztartzen dituzte,
nahiz eta riff gogoangarriren bat edo beste faltan botatzen den.
Azkenik, partxeen atzean egindako lan azkarrak eta erritmo aldaketaz
beterikoak talde apal baten aurrean ez gaudela argi uzten du.
Diskaren hasiera Horror and Torture Beyond the Agony-k dakarkigu.
Aurrez aipatutako egitura azaltzen du kantuak. Hori bai, bizkaitarren
maila altua hasiera hasieratik zalantzaz kanpo geratzen da. Aurrerago
azaltzen zaizkigu gitarra aldetik kanturik azpimarragarrienak, Hidden
Insanity edota Addiction abestietan. Azkeneko honek erritmo
arras astunak entzuteko parada eskaintzen digu, burua era odoltsuan
mugiarazten duten horietakoak.
Alabaina, baliteke diskak bere puntu gorena diskari izena ematen dion
kantu instrumentalean izatea. Guztietan teknikoena dugu honakoa, bertan
aurkituko ditugun zati ezberdinek (erritmo aldaketa anizdunak) abestian
bete-betean sartu araziko gaituztelarik.
Lan osoko piezarik azkarrena Hatred dugu, gitarren riff
erasokorrek bateriaren blast-beat eta erredobleekin bikain bat
egiten duten kantuan. Flesh Art-ek esaten dio agur diskari,
taldearen bideokliperako aukeratua izan den tema izateaz gain. Oraingo
honetan erdibideko abiadan jotako erritmoak benetan azpimarragarriak
dira. Kantua outro misteriotsu eta egoki batekin bukatzen da.
Diska osoan zehar jorratutako gaiak erabat gore-ak dira, kantuen
izenburuetan sumatu ahal izan daitekeen moduan eta aurrez esan bezala
azalak zalantza izpirik uzten ez duelarik. Soinuari dagokionez, estilo
honi dagokionaren tartean finkatzen dela esan daiteke, erabat garbia
izan ez arren, bai erabat ulergarria, taldearen osagai bakoitzari behar
bezalako tratamendua emanaz.
Brutal death-aren jarraitzaile direnentzako osagai guztiak barneratzen
dituen diska dugu beraz Smashed and Splattered Organs. Ordu erdi
eskasean estiloko eremurik basatienak arakatzen ez baditu ere,
muturreneko doinuak garatzen dituzten taldeen artean aintzat hartu
beharrekoa dugu inondik ere Cerebral Effusion. Hurrengo lanerako
euren erronka nagusia beren eskaintza musikalari nortasun handiagoa
ematea izango da seguru asko, jorratzen duten estiloa zein den kontuan
hartuta erraz izango ez badute ere. Hala ere, horrelako taldeen aldeko
apustu sendoa egin duen Goregiastic Records disketxe
estatubatuarrak babesa eskaini izanak azaltzen duen moduan, itxaropen
hori izateko moduan gara. |
