HEAVY METAL

            Aurkezpenak soberan dira. Su ta Gar bueltan da disko berri bat aurkeztu eta gaurkotasun metalikoari susperraldi txiki bat emateko asmoz. Arrazoia, “Jainko Hilen Uhartean”, Eibartarrek estudioan grabaturiko zortzigarren lan luzea, hain zuzen. Hala, hiru urte pasa dira 2003an “Itsasoz Beteriko Mugetan” diskoa kaleratu zutenetik. Ordutik hona, bai gure mugetatik kanpo eta baita etxean bertan, polemika ezberdinek inguratu izan dute taldea; batzuetan biktima bidegabe, besteetan eztabaiden eragile, Euskal Herriko metal euskaldunaren ordezkari sendoenak aurrera jarraitzen dute.

            Gure asmoa aldiz, alor musikal hutsa baloratzea da, aldi berean epaile eta borrero izateko badaude beste askotxo eta. Azken baten, heavy metal euskaldunaren aitzindarietaz ari baikara, eta beraien disko berri baten kaleratzea beti izango da notizia ona. Oraingo honetan “Jo ta Ke ekoizpenak“ zigilu sortu berria arduratu da laukotearen lana argitaratzeaz. Honela, diskoetxe berri hau batik bat Su Ta Garren etorkizuneko ekoizpenei bidea emateko eratu du taldeak. Grabazioa ostera,  Berrizko (Bizkaia) Lorentzo Records estudioan burutu dute Aitor Ariñorekin 2006ko urtarrila eta martxoa bitartean.

            Su Ta Garren zortzigarren argitalpena Uniformeen Pasarelak kantuak irekitzen du. Aldez aurretik ezagutu genuen singlea da berau. Kantu labur, itsaskor eta eraginkorra, eibartarren soinuak azken sasoian hartu duen norabidearen zigilua daraman konposizioa. Ametsa Ote? bide antzekotik doa, oraingoan gitarra riff nagusi erakargarri baten sostenguaz etorkizuneko hurbil bateko balizko etorkizuna izango dute mintzagai. Itxaropen Hitza  abestiak kutsu modernoagoa aurkezten du. Gainera, diskoak pieza honen gaineko bideo-klipa dakar; Juanma Bajo Ulloa zinemagile gasteiztarra arduratu da lana zuzentzeaz. Egia esan, Itxaropen hitza ez da lehen entzunalditik harrapatzen zaituen kantua, eta nire ustez behintzat bideo-klip bat gauzatzeko abesti aproposagoak leudeke. Dena delarik ere, kantuak berak gordetzen duen kontzeptua irudi bidez nola islatu izan duten ikustea interesgarri bihurtzen da. Abestiak eta klipak luze hitz egiteko eman dezakete, edonola ere, onena norberak ikus-entzun eta erabakitzea.

            Diskoa abesti itsaskor eta entzun errazek irekitzen baldin bazuten, ondoren datorren Etsairik Ausartena kantuak kontrakoa egitura aurkezten du. Iraupen murritzeko konposizio hau (2 min. eskas!), riff trinkoagoek osatzen dute, zarratuagoa da, erasokorragoa, eta ia oharkabean igarotzen da Hesian abestiari paso emanez. Hauxe dugu, azeleragailua asko zapaldu barik baina, lan osoko saialdi heavyenetakoa (riff nagusiak Edguy taldearen “Mysterya”  kantua dakarkit burura ezinbestean). Aipamen berezia Iker Rokandio-k sortu dituen hitzei; etorkinek bizi duten egoera gordinaz diharduen aparteko letra.

            Norabide Bakarreko Maitasuna, aurreikusi zitekeen bezala, balada kutsuko kantua da. Borxa Arrillagak sortu ditu hitzak eta Aitorrek ezohiko erregistro lodian abestuko du. Kantu atsegina da hau, gero eta gehiago entzun, gero eta hobeto sartzen dena. Beste behin ere Borxak sortutako letra medio, izaki ezberdinen arteko harremanetaz hitz egiten jarraituko dute Estralurtarra kantuan. Oraingo honetan, baina, abesti ironiatsua, xelebrea, erotikoa, hitz batean, ezohiko konposizioa aurkituko dugu. Koruak eta guzti, lan osoko nota bitxiena dakargu abesti honek “Batzuetan ematen/besteetan jasotzen/beti prest…”. Aurrera joz, diskoari izenburua ematen dion kantuaren txanda heltzen da: Jainko Hilen Uhartean. Edo bestela esanda, Su Ta Gar faktoriak XXI. mendean eskaini diezaguken harribitxi horietakoa bat. Lan osoko kantu borobilena da hau ia zalantzarik gabe. Gitarra riff nabarmenak, indarra eta melodia bikainak, soilik goi mailako taldeen eskura dagoen kantu bat osatzeko.

            Honaino esandakoaren ostean, ekoizpenaren azken txanpan barneratzen gara. Lagun Bat Gehiago eta Gure Izaeraren Bila kantuek azken urteetako Su Ta Garren arrastoa agerian utziko dute. Alegia, iragan hurbileko diskoen itzalari jarraituz, hard-rocka eta metalaren arteko muga lausoa, are lausoagoa bilakatzen duten konposizio horietakoak. Agur modura, Bere Hitzen Faltan pieza dugu. Lehen minutu akustiko eta lasaiak, gerora elektrifikatu eta indarra eta intentsitatea irabazten joango dira. Diskoari amaiera emateko era dotorea da, alabaina, gisa honetako kantuez ari garela, Su Ta Garrek iraganean gauzatu izan dituen abestien distira mailara nekez ailegatzen dena.

            Badira urte batzuk, musikaren munduan nortasun propio bat lortzeko ibilbide malkartsuan, Su Ta Garrek bide zehatz bati ekin ziola. Horrela, bere momentuan Homo Sapiens? (1999) lanak mugarri garrantzitsua ezarri zuen, eta “Itsasoz Beteriko Mugetan” diskoak eboluzio horren berrespena baino ez zuen ekarri. Orain, bada, esku artean daukagun lan berri honek aurreko diskoaren ildotik jarraitzen du. Urrun gelditzen da iraganeko heavy/thrash azkar eta zorrotza, eta gaur egun  STG soinuak bere nortasun ezaugarriak ondo finkatuta ditu.

            Finean, 18 urteko ibilbide eredugarria eta gero, Su Ta Garrek ezer gutxi du inori frogatzeko jada. 2006.urtean taldeak aurrera jarraitzen du eta oraindik erregaia ez zaiela agortu erakutsi dute. Edozein modutan, nire zalantza zera da, gaur egun “Jainko Hilen Uhartean” bezalako disko bat nahikoa ote da lehenengo mailako portuak igotzen jarraitzeko? Entzuleak du hitza.

Unai S.A. (7,5/10)