THRASH CORE

            Agurrik ez momentuz. Asko izan ziren taldearen desagerpena iragarri zuten ahotsak baina Koma hemen da berriz. Izan ere, lau urte inguru igaro dira 2001.urtean “Molestando A Los Vecinos” zuzeneko lana argitaratu zutenetik, eta harrezkeroztik ezer gutxi jakin izan da musikari hauen inguruan. Zorionez, euskal eszenan honezkero metal talde klasikotzat jo dezakegun laukote honek aurrera jarraitzen du eta “Sinonimo De Ofender” dela bide, aireratu izan diren zurrumurru oro isilarazteko prest itzuli dira.

            Nafarren metal hotsak bizirik dirau, eta hori horrela dela frogatzeko Brigiren ahots urratuak (inoiz baino gogor eta garratzagoa), riff andana astun batek eta Natxo Zabalaren solo bereizgarriek Komaren itzulera suposatzen duen “Protestantes” lehen pieza borobilduko dute.

            Hasiera bateko danbatekoaren ostean, erritmoa jaitsi eta ironia eskatologikoenari  emango zaio paso “Imagínatelos Cagando” kantuan. Irudimena omen da armarik onena, eta nafarrek mugarik ezagutzen ez duen gaitasun horri helduko diote single gisa erabilia izan den kantu politikoki desegoki honi forma emateko.

            Lan osoko soinu pintzelkada interesgarrienetakoak “Pensamientos Fúnebres” abestian aurkituko ditugu. Oso kutsu gotikoa duen teklatuak irekiko du konposizioa eta jarraian disko osokoa abesti astun eta batez ere ilunenean murgilduko gara. Heavya oso.

            “Trabajo Manual” kantuak onanismoaren apologia ironiatsua dakarkigu. Adi kantuaren letra korrosiboari eta Natxok burutzen duen gitarra solo deigarriari.

            “El Muro De Berlín” kantua tango-metal bat izango da! Bere egunean Doro Pesch abeslariak edota, Euskal Herrira joz, Ehun kilok “Tango Feroz” abestian egin zuen bezala, Nafarroako laukoteak metala eta tango doinuak uztartuko ditu lan osoko pieza original eta katxondoena gorpuztuz.

            Lanaren azalari ohore eginez, “Porculizaciones Anónimas” kantuak taldearen aurpegi zirikatzaileena erakutsiko digu beste behin ere, eta bertan, Rafa Redin baxu jotzailearena ahotsa Brigirenarekin tartekatuko da mandatarien aurkako kritika gordin hau burutzerako orduan.

            Iraganeko “Milagro” edota “Las Cruces” bezalako kantuen ildotik joz, “Santo” eta  “Ven Que No Te Va A Doler” mardulean, erlijioa eta bere ordezkariek burututako iruzur eta gehiegikeriak salatuko dituzte. Bigarrenaren kasuan hain justu, konposizio zinez thrash metaleroa sinatu dutelarik. 

            Jarrain, “De Revés” zapore autobiografikoarekin dator. Umore ona eta Natxoren eskutik bakarkako jardun interesgarria.

            Ezer apartekorik eskaini gabe “El Alambique” pieza instrumental laburrak rock& roll-aren harrotasunari bidea garbi utziko dio “La Chulería” kantuan. Eta Komaren gitarrek suposatzen duten iragazki astunetik igarotako doinuek hard rock kantu sinple bezain eraginkorra gauzatuko dute.

            Eta “Baga Biga Higa” haur kantu ezagunaren bertsio metaliko itsaskorraren ondoren,  baikortasunez lanaren bukaerara heltzen gara “Buenos Rollos” abestiarekin.

            Komak bere azken diskoa kaleratu zuenetik 4 urte inguru igaro dira (zuzenekoa kontuan hartu gabe) eta etenaldi hori taldearentzat mesedegarria izan dela ukaezina da. Askoren esanetan, “Sinonimo De Ofender” hau Komak inoiz kaleratu izan duen lanik onena da. Nik ez nuke agian hainbeste esango. Bai ordea, Koma soinuaren nortasunari tinko eutsiz, nafarrek konposizio aldetik lan aberatsa argitaratu dutela. Aldarrikapen gordinena ironia zirikatzaileenarekin nahastuz, kantu bilduma freskoa, itsaskorra eta edukian askotarikoa sortu dute.  1996ko “Koma” edota “El Infarto” bezalako lanei aurrez aurre eta inolako lotsarik gabe begiratu diezaieken ekoizpena, hain zuzen.

Unai Santos Amarika (8,75/10)