THRASH/DEATH METAL

Blinded 'Mordaza'
Urtea: 2003 - Disketxea: - Taldekideak: Miguel (gitarra), Julio (bateria), Jorge (ahotsak), Pelando (baxua) eta Toño (gitarra) - Ekoizlea: - Estudioa: - Abesti kopurua: 12 - Ezaugarri bereziak: hainbat disketxe eta banatzaile altertatiboren arteko argitalpena da.

            Aitortu beharra daukat Laudioko mutil hauen lan hau izan dela orain arte baloratzeko orduanburuhauste gehien eman didana, bertan estilo ugarik du bere tokia etazail egiten da abestien norabidea argi ikustea, dena den esan beharra dago Blinded-ek musikan thrash death metal bizia duela oinarri. Taldehau 1993.urtean sortu zen Sucio Progreso izenaz eta lan honez gain 1997an kaleratutako maketa erebadute. Aipatzekoa da era berean bai letretan zein diskako liburuanzehar azaltzen duten konpromisozko filosofia alternatiboa, “EZgae”edo okupazioa bezalako gaiak ukituz besteak beste.

             Diskaren izen bereko abestiaz ematen zaio hasiera lanari, 2 ahots ezberdinen arteko jokoaz abesti zati bakoitzari nortasun oso ezberdina ematen zaio, hau da, ahots garbiaz linea sinpleak jarraituz zein errepikapenak erabiliz eta ahots zakarragoez kontundentzia eta abiadura irabaziz. Abestiak eskaintzen dizkigun aldaketa zenbatezinek, hainbat aldiz entzutera behartzen dute estiloan sartu ahal izateko eta horrela musikaz guztiz gozatu ahal izateko. Aipatzekoa black estiloko ahots landua, musikari ukitu benetan oldarkorra ematen baitio.

             “Visitando La Memoria” abestian soinu gogorragoak lantzen dira beti ere abesti osoan zehar errepikatzen den gitarra riff garbi baten gainean estrukturatuz, aurrekoan ez bezala, oraingo honetan ahots garbiak protagonismoa galtzen du black kutsukoak eta guturalak presentzia irabaziz.

             “Donde La Locura Se Ofrece” abestian ukitu ilunagoak lantzen dira zati lasaiak, riff garbi eta luzeak eta etsipen oihuz betetako abesti potentea izanik. “Ruido Al Negocio” abestian, SGAE-ren aurkako abestia eta diskako gogorrenetakoa, thrash death gogorra egiten dute baina ahots garbiak alde batera utzi gabe, egia esan, abestiari indarra galarazten diolarik. Musika gogorra atsegin dutenentzat pena bat da ahots guturala horren gutxi erabili izana, hura agertzean musikari ematen dion potentzia bikain geratzen baita.

            “Descuenta Inocencia” abestian erdi denborara jotakomomentuetatik izugarrizko abiadurara jotako zatietara pasatzen da, hau,hainbat aldiz errepikatuz eta entzunaldia errazago eginaz. Abestihonetan ere argi uzten dute abiadura nahi dutenean ez dutela inolakoarazorik eta izugarrizko maila erakustez dute zati azkarrenetan.

            Hurrengo bi abestietan berriz ere taldeak sortu ahal duen potentzia erakustez da. “Rejas Dobles” abestian thrash ukitu nabariak elkar jotzen du estribillo entzun erraz batekin, metal berria gogorarazten duen ahotsak agertuz. “Valor De Nadie” diskako abesti motzena, aurrekoaren parametro antzekoen barnean sartzen da naiz eta oraingo honetan death ukitu argiago bat sumatuz, ahots guturalaren eta zorrotzagoaren arteko jokoa eginaz.

            Konturatu gabe “Testigo Inmune” abestira heldu gara, hasier abenetan kañero baten ondoren erdi denborara jotako erritmoetara pasatzen da. Oraingo honetan estribilloak metal berriko kutsu hori galtzen du eta ahotsaren melodiak bestelako sentimendu agonikoak transmititzen ditu, askoz erakargarriago eginaz. Hasi bezala abestia potente amaitzen da.

            “5 Años” lasai hasten da ia abesti erdian erritmoak bizitu, bateria gogortu eta ahotsak azkartzen direlarik. Abesti honetan finlandiako black taldeak gogorarazten dituen riff bizi batek eta erritmo death pausatuago batek talka egiten dute beraien artean ahots garbiko momentuek oraingo honetan ere beraien momentua izanik. “Miradas Criticas” erritmo thrasheroz beteta dago baina ahotsek hainbat momentutan indarra kentzen diote, lehen aldiz neska ahotsak agertzeak ere horretan laguntzen duelarik.

            “Ozono” abestia diskako haritik (naiz eta haria nahiko zehaztu gabea izan) gehien urruntzen dena dela esan daiteke eta egia esan nire ustez bikain egina dago. Biolinen agerpenak izugarrizko indarra ematen dio musikari.Oraingo honetan, eta ildo beretik, ahotsek sentimendu ilunagoa transmititzen dute, momentu batzutan Aiumeen Basoa taldea gogoraraziz,nire ustez laneko abesti onena.

            “Conflicto (Mi Hora)” infernuko erritmo kiskalgarriz hasten da eta naiz eta erritmo, melodia eta riff-ak aldatu abiadura ez da galtzen aurrez aipatutako estilo ezberdinen arteko jokoa eginaz, indar biziz amaitzen diska.

             Laburbilduz, estilo aldaketaz betetako diska hau edozeini gustatu ahal zaiolako susmoa daukat, aurkezpena itxurosoa da eta taldearen filosofia txalotzekoa, azken finean, pena merezi duen lana eta gertutik jarraitu beharreko taldea.

Alberto Alvarez (7,5/10)

« atzera