ABY-KEM
Pantera beltzen urratsak

Metal musikaren hainbat estilo zein garairen influentziak jasotzen dituzten Bergarar hauek euskal eszenan beraien tokia egitera deituak daude. Taldea sortu zenetik pausoz pauso egin dute beraien bidea, denborarekin estilo pertsonal bat lortu dute eta hurrengo pauso bezala, beraien lehen lana izango dena karrikaratzear daude. Bergarako gaztetxean, Eraso! taldearekin batera emandako kontzertu jendetsu eta ikusgarriaren ondoren izan ginen Aby-Kem taldekoekin. 


Elkarrizketarekin hasteko, taldearen historia kontatzea gustatuko litzaiguke. Nork osatzen duzue?

Duela bi urte inguru (2003ko Azaroan), Gordo (Destrucción, NCM, Snoobs, Stukas...), Xarti, Totx eta Willy (Uko, Jihad) elkartu ginen hainbat talderen bertsioak jorratzeko, denbora pasa ahala, talde bat sortzeko ideia indartuz joan zen, gure lehen abestiak konposatzen gindoan einean. Hortik hilabete batzutara (2004ko Ekainean) taldea indartzea erabaki genuen gure lagun Taliri (X-at, Ednis) gurekin jotzeko proposamena eginez. Aby-Kem sortu baino lehenago Willy, Totx, Xarti eta Tali Insane izeneko proiektu batean arituak ginen, gaur egun bertan jotzen genituen bi moldatutako abesti jotzen ditugu (Azal Lehuneko Agureak eta Mugarik Gabe). Eta ordutik hona musika lantzen jarraitzen dugu. Egun, taldea bost musikarik osatzen dugu: Mikel Ilarduia (Xarti) gitarra, Rober Ugarte (Tali) gitarra, Mikel Alvarez (Willy): ahotsa , Iñigo Ibarzabal (Gordo) bateria eta Aimar Lasa (Totx) baxua.

Aby-Kem bezala ezagutzera eman aurretik AK-47 izenpean aritzen sienten, zuzen nago? Zer esan nahi diezaguzue garai hari buruz?

Bai, 2004ko Irailan Angiozarren debutatu behar genuen eta oraindik izenik gabe  geunden, kontzertua eta “Danbaka”-n aurkezteko asmoa zirela eta asko pentsatu gabeko erabakia hartu genuen, taldeari AK-47 izena jartzea, gerora damutuko ginen erabakia. Baina ez genuen denbora asko behar izan izenez aldatzeko, horrela gure lagun mina den Lexeiak, Aby-Kem izena proposatu zigun bere berezitasunak azalduaz (“Aby-Kem”-ek pantera beltza esan nahi du egiptoar jeroglifikotan idatzita) ez zitzaion asko kostatu gu konbenzitzea eta izenez berehala aldatu genuen horrela taldeari falta zitzaion hutsunea betez.

Jorratzen duzuen estiloaren nondik norakoak argitzeko, ezinbestekoa den galdera egitera behartua nago, nola definitzen duzue zuen musika? Influentziez hitzegiteko orduan, ze talde edo musikari aipatuko zenituzkete?

Ez da erraza hitz batean definitzea. Hasiera batean ez geneukan oso definituriko estilorik, baina gaur egungo gure joerak ikusita, thrash-metal amerikarra, death-metal europear puntu batzuekin jotzen dugula esan genezake, beti ere gure ukitu pertsonala emanez. Taldeei dagokionez: Arch Enemy, Chimaira, In Flames, Machine Head, Sepultura, The Haunted, God Forbid, Metallica, Pantera, Moonspell, Slayer.... eta beste asko aipa genitzake, eta ezin euskal taldeak alde batera utzi: Anestesia, Amimishock, Serial Number, No Humano, Emklow, Latzen, Su Ta Gar, Biok, ERASO!, Denial, Darkness by Oath, Hopelessness, Legen Beltza, Kafha, Anger, Ozen, Kudai....

Berezia da taldean jorratzen duzuen musikan euskaraz mintzatzea. Zeren adierazgarri duzue hori?

Euskara gure ama-hizkuntza da eta ondorioz mundua ulertzeko era pertsonal bat. Beste hizkuntza baten mintzatuko bagina ez litzateke ain pertsonala izango, nortasuna galduko luke nolabait.

Entsegu lokaletik kanpo, zuzeneko emanaldi dexente eman dituzue, zer eskeintzen duzue zuen kontzertuetan?

Zuzenean %120-a ematen duen talde gazte bat gara. Doinu gogorrak ikuskizun ukitu batzukin. Rock astuna maite dutenek badaukate zer ikusi gure zuzenekotan.

Kontzertu guzti horien artean, Oñatiko gaztelekuan eginiko zuzen berezi bati buruz hitzegitea nahiko nuke. Nondik sortu zen ideia eta zuen bertan jotzeko aukera? Zer suposatzen zuen zuentzat Dimebag Darrel bezalako musikari mitiko batek?

Kontzertu hau lehenagotik finkaturik zeukagun “Ozen” taldearekin, baina zoritxarrez astebete lehenago gure idolo musikari honen heriotzaren berri izan genuen eta omenaldia egitea erabaki genuen.

Orain artean hitzegindako guztiaren jarraipen gisa, taldearen lehen diska izango dena grabatzen zabiltzate. Kontaiguzue grabaketaren nondik norakoak.

Esperientzia interesgarria izan da guretzat, asko ikasi bait dugu, abesti ugari aterata geneuzkan jada eta hauek ezagutzera emateko grabatzea pentsatu genuen. Grabaketaren kalitateari dagokionez, espero genuena baino eskaxagoa izan da honen ondorioz eta grabaketaren arduradunaren jarrera ikusita gure erara nahastea erabaki dugu eta oraindik hortan gabiltza. Hasiera batean 10 abestiko diska izan behar zen baina egoera honen aurrean hauetako abesti batzuk bigarren diska baterako gorde ditugu.

Diskako musikari dagokionez, zer aurkituko dugu? Aby-Kem sortu zenetik gaur egun harte egiten duzuen musikak aldaketarik jasan al du?

Diska hontan, talde hasiberri askori pasatzen zaion bezala, lehen diska izanez definitu gabeko estiloko abestiak aurkituko dituzue, kanta oso kañeroetatik hasita melodikoetaraino. Baina gure azkenengo konposaketak ikusita estilo solidoago eta defituriko bat lortzen ari garela esan genezake.

Lana kaleratzeko orduan, zein bide aukeratuko duzue? Denok dakigunez, gaur egun disketxe baten atentzioa lortzea oso zaila da, nola ikusten duzue egoera?

Oraindik ez dugu oso argi eta edozein proposamenetara irekirik gaude, gure jarrera, hitzak eta musika errespetatzen diren bitartean. Badakigu disketxe batekin diska ateratzea gauza zaila dela baina ahalegindu gabe behintzat ez gara geldituko. Bitartean ahoz-ahokoaz baliatuko gara. Dena dela gure nahia gugan interesa izan dezakeen edonork gure diska eskuratu ahal izatea da.

Aurrera begira iada, ze asmo dituzue?

Orain kanta berriak lantzen ari gara eta gure asmoa kontzertuak lortzea eta batez ere gure lana ezagutzera ematea da.

Nire aldetik hau izan da dena, zerbait gehitu nahi baduzue orain duzue aukera.

Herriko Burdinari eskerrak eman nahi dizkiogu gu bezalako taldeak ezagutzera emateko egiten ari den lanagatik eta bereziki Plaentxiko Albertori gugan jarritako interes eta konfidantzagatik, musika munduan horrelako jendea ezagutzea plazer handia da guretzat.

Alberto Alvarez (06/02/07)

« atzera