|
Aurkezpen
gisa, zein izan da Hopelessness taldearen historia egun arte eta
zeintzuk osatzen duzue?
Hopelessness bezala duela 5 bat
urte hasi ginen. Hain zuzen ere, Ihes-Indar taldea desegin
ondotik, taldekide ohiek talde berri bat sortzea erabaki
zutenean. Gerora, Unholy Pain izeneko taldeak bide bera hartu
eta bertan ibilitako bi taldekidek, tartean ni, Hopelessness
taldean sartzeko aukera izan genuen. Zenbait aldaketen ostean,
azken gitarra jotzaile batekin egungo taldea osatu genuen.
Musikalki, aipaturiko bi taldeen nahasketa eman zela esan
daiteke, honela, death metal melodikoaren aldeko apustua eginez.
Azken batean, bost musikarik osatzen dugu Hopelessness taldea:
Igor (ahotsa), Patxi (gitarra), Borja (gitarra), Jon (baxua)
eta Txemi (bateria).
Orain arteko ibilbidean, elkarrizketaren mintzagai nagusi den
lehen diskoaz gain, “Paradise Of Sin” izeneko maketa aurki
genezake.
Orokorrean, taldeok maketa bat izan
ohi dugu gutxienez lehen lanaren aurrekari gisa. Kasu honetan,
“Paradise Of Sin” da gurea. 2003ko urri eta azaro bitartean
grabatu genuen ordenagailu baten laguntzaz eta soinu itzela
lortu ez bagenuen ere entzun daiteke. Death metal melodikoaren
baitan koka daitezken bost abesti biltzen ditu.
Zenbat kopia saldu zenituzten eta zein izan zen balantze
orokorra?
300 kopia atera eta epe
laburrean denak saldu genituen. Ondorioz, balantzea ezin hobea
izan zela esan daiteke. Gainera, kritika nahiko onak izan zituen.
Denbora apur bat igaro ondotik, zigilu txiki eta independente
bat zuengan interesatu zen. Imperial Darkness Records
diskoetxeaz ari gara. Nolatan sortu zen kontaktua?
Kontaktua modu sinplean sortu zen. Lanzaroteko pertsona bat
ezagutzen nuen banatzaile txiki bat zuena. Hauetako egun batean
esan zidan bere zigilua jarri nahi zuela martxan. Baina soilik,
underground mailan. Hau ikusita, gure maketa bidali nion eta
gure lehenengo diskoa editatzeko prest agertu zen.
Gauzak
honela, aurten “Broken Tears In Solitude” estreinako diskoa
kaleratu duzue. Bertan, death metal doinuak pasarte melodikoekin
uztartu dituzue. Finean, zer transmititu nahi izan duzue lan
honekin?
Diskoak dituen hamar kantuetan,
tristura, melankolia eta ezkortasuna amorruarekin batera osatzen
saiatu gara. Kantuen hitzek, gai ilun eta ezkorrak barnebiltzen
dituzte: gizakiaren beldur eta atsekabeak, heriotza etab. Dena
den, abestiek ez dute mezu zuzenik, bakoitzak nahi bezala
interpreta ditzala.
Grabaketari dagokionez,
Idiazabalgo Sound Source estudioa hautatu zenuten.
Arkaitz Carrasco (Continuo Renacer) musikari eta teknikariarena
dena. Zer bilatzen zenuten bertan eta zer aurkitu duzue?
Soinu profesionala bilatzen genuen, gure musika kalitate
onean entzuteko gogoa genuelako. Hasiera batean, gure asmoa
hainbat grabazio estudio bisitatzea zen. Baina Arkaitzengana
joan eta bertan ekoiztutako hainbat grabazio jarri zizkigunean
konturatu ginen bertan grabatu behar genuela diskoa. Egia esan,
Sound Sourcek eskaintzen duen soinua paregabea da.
Gainera, Arkaitz bera arduratu
da lanaren ekoizpenaz. Ondo konpondu al zarete?
Primeran. Musikari eta ekoizle
bikaina da eta oso ondo moldatu gara berarekin. Honez gain,
berarekin izandako tratua ezin hobea izan da eta esan daiteke
lagun on bat egin dugula.
Gustura lortutako emaitzarekin?
Oso. Lortu dugun soinua hamarrekoa da eta sinisten ez duenak
entzutea besterik ez du. Dena den, izerdiz bustitako emaitza
izan da bi hilabetez lana erruz egin genuelako. Pentsa, denbora
librea genuenetan soilik joaten ginen estudiora bakoitza bere
lanpostu propioa duelako. Hala ere, merezi izan du.
Imperial Darkness zigiluarekin itzuliaz, berriki beraiekin
harremana etetea erabaki duzuela jakin dugu. Zer dela eta?
Ez dute hitzartutakoa bete. Lehen lanaren kopiak ez zituzten
banatu eta gainera diru asko zor ziguten. Kontuak kontu,
erlazioa moztea erabaki genuen adarra jo digutelako. Iruzur
itzela jasan dugu. Egun ez dugu inolako erlaziorik
“pertsonaia” hauekin.
Egoera zail honen aurrean, diskoetxe bila ibiliko zarete...
Halaxe da. Momentu honetan, gure lehen lana “hobeto”
ezagutaraziko duen zigilu baten bila gabiltza. Gure estiloko 120
bat diskoetxe internazional aukeratu ditugu eta bakoitzera gure
lehen lanaren kopiak bidaltzen hasiak gara.
Eta orain arte, zer aurreratu duzue?
Azken egunetan, Frantziako zigilu batekin jarri gara
harremanetan. Diskoa bidali bezain pronto, euren interesa
jakinarazi ziguten eta dena ondo joanez gero baliteke “Broken
Tears In Solitude” diskoak oihartzun zabalagoa izatea. Izan
ere, diskoetxe honek gure musika Europa, Japon eta Ameriketara
hedatuko luke. Hortaz, aukera ez da batere txarra.
Oztopoei nolabaiteko irtenbidea emateko, zer egin behar du
jendeak zuen diskoa eskuratu ahal izateko?
Donostian, Donosti Rock eta
Musica Autonoma dendetan erosi daiteke. Bestela, gure web
orriaren (www.hopelessness.net)
bitartez eskura daiteke. Horretarako, mezu bat bidali gure e-postara
eta gura duenarekin harremanetan jarriko gara. Helbidea honako
hau da: info@hopelessness.net.
*Oharra:
Dvorame
gehigarrian argitaratutako
elkarrizketa
|
