|
Sarrera gisa, laburbildu ezazue Azken Garrasiaren
ibilbidea.
1998. urte bukaeran elkartu ginen lehenengo aldiz Jon
gitarrista eta ni (Imanol). Pixkanaka taldea osatu genuen eta
2000. urteko apirilean kaleratu genuen gure maketa CD formatuan.
Urte hori eta hurrengoa oso ederrak izan ziren guretzat.
Gipuzkoa eta Bizkaiko hainbat herritako festetan jotzeko aukera
izan genuen. Kontzertu asko eskaini genituen eta taldea martxa
onean zihoan, baina gero egoera aldatu egin zen. Taldekide
batzuk kanpora joan ziren eta denbora asko (bi urte) galdu
genuen berriz ere taldea osatu arte. Zailena bateria berria
topatzea izan zen. Nik jotzen jarraitzeko esperantza ere galdu
nuen, baina azkenean lortu dugu aurrera egitea.
“Sorgin Zorrotz” zuen lehen diskoaren izenburua
izateaz gain, urte askoren lana dela esan genezake?
Urte asko kostatu zaigu diskoa kaleratzea, hori egia
da; baina kantak osatzen joatea ez da lan gogorra izan. Zailena
taldekide berriak topatu eta egoera egonkor bat lortzea izan da
zalantzarik gabe.
Kontuan izanda talde askoren ametsa disko bat
kaleratzea dela, lehen pausu honek indarra eman al dizue?
Guk ilusio handiz egin dugu lana, eta oraintxe egoera
itxaropentsua da guretzat. Garbi dago taldeak aurrera egiteko
bultzada garrantzitsua dela diskoa grabatzea; baina bestalde,
zigilu txiki bat da diskoa kaleratu duena. Oso baliabide gutxi
ditugu taldea ezagutarazteko eta horrela begiratuta, eszeptikoki
ikusten dugu dena.
Egia esan, bost urte igaro dira zuen maketa bakarra
kaleratu zenutenetik. Epe luzea eta aldaketaz josia. Zein
berrikuntza antzemango ditugu lan berrian?
Bi gitarristak gara maketako garaitik jarraitzen dugun
bakarrak. Musikari begiratuta kantak landuagoak direla uste dugu,
gustu gehiagorekin eginak. Taldekide bakoitza bere instrumentua
geroz eta hobeto jotzen saiatzen da, eta alde horretatik
begiratuta ere aurrera goazela uste dugu. Ahotsari erreparatuta
aldea nabarmena da, maketan ez baitzegoen koro bakar bat ere.
Hitzak egiterako orduan ere maketan baino gehiago eragin diogu
buruari. Formari begiratzen badiogu batzuk ipuin moduan daude
kontatuta, beste batzuetan norbaiten larruan jartzen gara
pentsatzen duguna adierazteko... Agian, batzutan gehiago asmatu
dugu eta beste batzuetan gutxiago, baina letra bakoitzak bere
mezua du. Letra batzuekin, irakurri eta gero bakoitzak bere
hausnarketa egitea da nire intentzioa.
Denera hamar abesti bildu dituzue. Horietatik hiru
ordea instrumentalak dira. Zer dela eta?
Niri ez zait iruditzen hiru kanta instrumental gehiegi
direnik. Batzuetan musikak ahotsa behar duela iruditzen zait eta
beste batzuetan ez. Dena dela ez da aurrez pentsatutako zerbait.
Horrela suertatu da.
Lanaren izenburu eta azalari erreparatuz gero,
abestietan Euskal mitologia gaiak jorratu dituzuela ondoriozta
daiteke.
Sorgin zorrotz kantan ageri dira mitologiari
erreferentzia batzuk baina besteetan ez dut uste. Gertatzen dena
da kanta horrek ematen diola izenburua diskoari eta portadan
agertzen denak kanta horrekin du zerikusia gehien bat. Akelarre
bat izan zitekeenaren gure irudia ageri da bertan, guri
gustatuko litzaigukeen bezala, nahiz eta ez dakigun nola ziren
edo ba ote ziren ere.
Zein abesti azpimarratuko zenukete eta zergatik?
Ezinezkoa egiten zait guztien artean bat aukeratzea,
batzuk nahiko desberdinak dira elkarren artean eta ez nuke
jakingo esaten. Azken finean guztiak dira nire kuttunak. Hala
ere onartu behar dut Ilgora bukatu eta gero gitarra
klasikoarekin jota dagoen hori bereziki estimatzen dudala.
Gainera hasieran ez geunden guztiok ados kanta hori diskoan
sartzearekin, eta, nireak eta bi kostatu zitzaidan taldekideren
batzuen baiezkoa lortzea. Hala ere orain oso gustura gaude denok
kanta horrekin.
Musikari dagokionez, euskarazko heavy metalaren
proposamen eguneratua jorratzen duzue. Hau da, Su Ta Garren
eraginetatik at. Ados al zaudete?
Su Ta Gar betidanik gustatu izan zaigun taldea da.
Hala ere ni behintzat ez naiz oso kontziente bere eragina nabari
den gure musikan ala ez. Ezinezkoa egiten zait gure kantak
ikuspegi objektibo samar batetik ikustea, eta beraz, heavy
metalaren proposamen eguneratua jorratzen dugun esaten ere ez
nuke jakingo. Norbaitek hala uste baldin badu oso pozgarria
iruditzen zait, baina ez dut uste guri dagokigunik hori esatea.
Orduan, zeintzuk dira taldearen eraginak?
Talde desberdinak ditugu gustoko: betikoak, hala nola
Judas Priest, Iron Maiden etab. Taldekide batzuek egun osoa
pasatzen dute Death taldearen kantak jotzen, asko disfrutatzen
dugu Jason Becker eta Marty Friedman eta Ruper Ordorika bezalako
gitarristekin, baita Yngwie Malmsteenekin ere, azkenerako
edozein aspertu dezakeen arren. Rock testuingurutik aterata,
Benito Lertxundiren kantak eta barroko garaiko musika ere oso
gustuko ditugu. Hala ere ez dut uste hori guztia gure musikan
islatzen denik, baina tira.
Azken
Garrasiaren metal doinuak aski teknikoak, azkarrak eta
gehientsuenetan oso alaiak izan ohi dira. Formula horri,
sarritan marrazki bizidunetako soinu bandaren batekin edo beste
(Dragoi Bola) parekidetasuna bila dakioke. Kutsu horretaz
kontziente al zarete?
Galdera hau irakurri dudan arte ez dut hori planteatu
sekula, beraz, egia baldin bada kutsu hori dugula, ez gara
konturatu. Ni ez nago ados, baina hala ere, lehenago esan dudan
bezala, nire ikuspegia gure diskoarekiko ez da batere objektiboa.
Bestalde, diskoaren grabaketa eta argitarapenaz
Errioxako Dye Records zigilua arduratu da. Nolatan sortu zen
aukera?
Dye Recordseko sozio bat Red Wine taldeko gitarrista
da. Haiekin jo genuen behin Legazpin eta ordutik bazuen gure
berri. Berarekin harremanetan jarri ginen, proposamen bat egin
zigun eta Sorgin Zorrotz diskoa da horren emaitza.
Beraz, zuen lana "erbestean" karrikaratu
duzue. Akaso, bertako diskoetxeen interes ezagatik?
Bai, horrexegatik. Euskal Herriko hainbat
diskoetxerekin hitz egiten saiatu ginen eta ez zuen inork
interesik azaldu. Diskoetxe guztietan ba omen dago tipo bat
maketak entzuteaz arduratzen dena, baina deitzen diozunean ez da
inoiz bertan egoten edo bestela bilera garrantzitsu batean
egoten da.
Kontuak kontu, gustura zaudete lortutako emaitzarekin?
Pozik gaude. Diskoaren soinu kalitatea orokorrean
nahiko ona dela iruditzen zaigu, beti hobetu daitekeen arren.
Diseinuan akats batzuk daude baina hala ere orokorrean ondo
ikusten dugu. Baina promozioaren kontuarekin arduratuta gaude
zulo nabarmena dagoela iruditzen baitzaigu. Hala ere agian
goizegi da oraindik aurrera begira zer pasako den jakiteko.
Aurrera begira, zeintzuk dira taldearen asmoak?
Gure asmoa ahalik eta kontzertu
gehien ematea da gure lana ezagutarazteko, baina uda gainean
dugu eta ez dugu kontzertu askorik bistan; hortaz, berandu
gabiltza. Hala ere askotan azkeneko momentuan suertatzen
zaizkigu kontzertuak, beraz ia zer pasatzen den.
*Oharra:
Entzun! aldizkarian argitaratutako
elkarrizketa
|