Amorruz beteriko erasoa

2006ko otsailaren 3a, 360º aretoa (Arrasate - Gipuzkoa)
ERASO! + ANGER

Anger

 

Eraso!


            Emanaldi bikaina otsaileko aurreneko ostiralean ikusi ahal izan genuena. Eraso! zarauztarrak euren disko berria Arrasateko 360º areto dotorean aurkeztekoak ziren. Eurekin batera Anger izan genuen, etxean jotzeko aukera galdu gabe.

            Kontzertua ospatu zen garaia kontuan hartuta berandu xamar hasi ziren arrasatearrak. Hiru ordu laurden pasatxoko saioan euren lehen lan luzea den “Biluztu” izan zuten ardatz nagusi, eskaintza musikal modura metala eta hardcorea agerraraziz. Horrela, diskoaren sarrera kantuan (“BI/02/09/14”) entzun daitekeen intro berak euren hitzetan ezer ezkutatzen ez dutela erakustearekin batera, beren lehenengo doinuak iritsi zitzaizkigun aipatu abestiarekin.

            Diskoan aurki daitezkeen kantuekin jarraitu zuen laukoteak, Gara egunkariarekin batera argitaratu zuten “Jarraitzen Digun Itzala” maketan azaltzen den “Astean Bi Egun Esna” jo zuten arte. Ordutik hona urteak alferrik pasa ez direla ikusi ahal izan zen, aipaturiko abestiari gaur egungo soinua, oro har lerro sinplistagoekin, aplikatu baitiote.

            Soinuarekin gorabeheraren bat izan bazuten ere, alor hau onargarri bezala baloratu behar da. Kantu berriez gain euren herrikide Brutal Melody desagertuen kantu bat eta “Okupazioaren Aldeko Oihuak” gaztetxeen aldeko konpilaziorako taldeak espresuki grabatutako “Ez dut Probetxuzkoa Izaterik Nahi” (orain hilabete gutxi eraitsitako Oñatiko gaztetxea gogora ekartzearekin batera) ere eskaini zizkiguten hara bertaratutakoei. Amaiera modura eta “Biluztu” diskoaren emanaldia osatzeko, “Morfeotaz Maitemindu Zinenekoa” eta “Prêt-à-Porter” izan genituen entzungai gauerdia gainean zenerako. Orokorrean saio atsegina Deba Garaiko laukote gazte baina esperimentatuak eskaini zuena, euren zaletuak pozik utziko zituena seguru asko.

            Nahi baino denbora tarte luzeagoan zain egon ostean, Eraso! jabetu zen 360º aretoko oholtzaz, bai ederki jabetu ere. Sanplerren laguntzaz sarrera motz eta orkestal baten ondoren euren disko berriaren aurreneko kantua den “Aurrera”-rekin astindu gintuzten. Hasierako ohiko ahots arazoak gaindituz (soinuari dagokionez), jarraian “Egunak” erritmo lasaixeagoduna eskaini ziguten.

            Jadanik gipuzkoarren laugarren diskoa dugun aurkezpen txiki honen ostean euren diskografiari errepasoa emateari ekin zioten, “Joan Etorriak” eta “Ez da Bidea” oldartuekin soinua berriz ere gogortuz, azken aurreko lanean topa daitekeen “Ispilua Apurtu da” kantuarekin batera.

            Hortik aurrerakoak antzeko bidetik jarraitu zuen, “Kontra” lan berriko abestiak (“Errebelazioa”, “Laztanak/Oihuak”, “Hitzik Esan Gabe” bikaina eta zuzenekoan benetako eztanda musikala suposatzen duen “Sosegu Eza”) gainontzekoekin tartekatu zirelarik. Aurreko disken artean Oraina eta Geroa izan zen presentziarik handiena izan zuena, beste behin ere zuzenerako ezin aproposagoak dituen piezak dituela argi geratu zelarik. Kontzertuaren zati honetan “Ikusi eta Ikasi” Delirium Tremens-en kantuaren bertsioa eta “Oztopoak Gainditu” jo zituen laukoteak, dagoeneko kontzertuak ixteko erabiliko ez dutela dirudien “Zein Gogorra” zaharraz gain.

            Goraipatzekoa da soinuaren irmotasuna eta taldearen jarrera erasokor eta erabat inplikatuak zaletuen bete-beteko gozamenean lagundu baitzuen. Are gehiago kontzertua bere azkenetan zela jakinda. Horrela, taldearen kanturik esanguratsuenen eta jarraitzaileek jarraituenen txanda iritsia zen: “Kontra”, “Oraina eta Geroa” (laukote-jarraitzaile kimika punturik gorenera eramatea lortu zuena) eta “Gertaerak”.

            Bertan bildutakoen eskaerari eta gidoian ezarritakoari jarraituz, atseden txiki baten ostean behin-betiko eskaintza suposatuko zuenarekin bueltatu ziren zarauztarrak. Euren ibilbidea dagoeneko luzea dela jakinda kanturik azpimarragarrienak zeintzuk diren esatea erraza ez bada ere (subjektiboa izateaz gain), azkeneko abesti parean inor ez haserretzeko moduko hautaketa egin zutela esan liteke. Lehenik eta behin, “Grisez Bustitako Egunak” diskako kantarik entzutetsuena, “Altzairuzko Taupadak” alegia. Espero zitekeen kantua, baina ez horregatik ikusleek animo txikiagoz hartu zutena. Eta horren ostean, kontzertuaren amaiera “Arauetara Kateaturik” pieza handiarekin, diskoan gustura entzun eta zuzenean horrez gain eztarriko kordak bortxarazi egiten duten kantu horietakoa.

            Amaiera bikaina beraz euren emanaldi itzelari eman ziotena. Egun euskal eszenak oholtza gainean eroso sentitzen diren hainbat talde badauzka ere, alor honetan gorenean kokatzen da laukote zarauztarra. Lerro hauek idazten dituenaren iritziz bai behintzat.

            Hau esanda, agian puntu beltz modura har litekeena aipatu behar da, ikusleen asistentzia urria, alegia. Dagoeneko datu hau albiste ez bada ere, euskal talderik handienetako batek eta etorkizun polita izan dezakeen etxeko beste batek 60-80 pertsona baino ez erakartzea larritzeko modukoa bada. Ikuskizunak besterik merezi zuen. Bertaratutakoak horren lekuko.

[Testua eta argazkiak] Hibai Martinez

« atzera